De afstandsgetrouwe azimutale projectie is niet een kaart van de Platte Aarde

Platte Aarders gebruiken vaak bestaande kaarten waarvan zij geloven dat deze de Platte Aarde afbeeldt. De meeste van deze kaarten zijn gemaakt op basis van een afstandsgetrouwe azimutale projectie met de Noordpool als centrum. Maar deze zogenaamde Platte Aarde-kaarten en deze projectie zijn twee totaal verschillende gegevens.

Een afstandsgetrouwe azimutale projectie wordt gebruikt voor verschillende doelen. Het wordt gebruikt door de Verenigde Naties, de United States Geological Survey, het leger,… Maar het lijkt verdacht veel op een kaart van een Platte Aarde, en het gebruik ervan door officiële instanties leidt tot veel wenkbrauwgefrons en beschuldigingen bij onze Platte Aarders. Ze denken dat dit een verdoken hint is dat deze organisaties op de hoogte zijn van de ware vorm van de aarde.

Maar we moeten hen teleurstellen; de afstandsgetrouwe azimutale projectie is op geen enkele manier een kaart van een Platte Aarde. En er is een fundamenteel verschil.

Zoals elke andere kaart is het slechts een projectie van onze planeet op een plat vlak. Onvermijdelijk zullen er dan ook vervormingen aanwezig zijn. Enkel twee locaties op dezelfde lengtegraad worden met een rechte lijn verbonden om de kortste afstand weer te geven. Tussen elke andere twee locaties vormt dit een kromme lijn die langer wordt naarmate deze locaties verder van de Noordpool verwijderd zijn. Afstanden worden namelijk met grootcirkels op een bol berekend.

Mocht de aarde plat zijn, dan zou de Platte Aarde-kaart geen vervormingen kennen. Het is namelijk geen projectie, maar een pure verschaling van de ‘realiteit’. In de echte realiteit (hier expres als pleonasme) komt deze Platte Aarde-kaart niet overeen met observeerbare en gebruikte afstanden; het vertegenwoordigt dan ook op geen enkele manier de vorm van de aarde.

Het gebruik van de afstandsgetrouwe azimutale projectie is gebruikelijk. Net zoals alle andere projectiemethodes is het niet ‘verdacht’ om deze te gebruiken. Het heeft zijn voor- en nadelen en is in sommige gevallen de meest handige kaart.

Referentie

Psychologische Projectie

Waarom geloven we in complottheorieën? Volgens onderzoekers is één reden de zogenaamde ‘psychologische projectie’.

‘Psychologische projectie’ is een fenomeen waarbij iemand de eigen, vaak negatieve attitudes of karaktertrekken ontkent maar wel aanneemt dat deze bij andere mensen terug te vinden zijn. Ze zien hun eigen negatieve kwaliteiten in de anderen, zelfs als ze bij die anderen ontbreken.

Is dit van toepassing op het Platte Aarde-gedoe? Platte Aarders komen met verschillende ad-hoc-hypotheses op de proppen om problemen goed te praten en de Platte Aarde-theorie te vrijwaren van falsificatie. Hierbij vinden ze het niet nodig om met echte bewijzen af te komen.

Wanneer er een zwak punt wordt gevonden in hun nieuw uitgevonden hypothese, dan zullen zij direct een andere hypothese verzinnen om het weke punt in de vorige te omzeilen. Enzovoort en zo verder, totdat deze keten, die met haken en ogen aan elkaar hangt van de zwakke ad-hoc-hypothesen, de sfeer van de complottheorieën bereikt.

Op het einde van de dag hebben Platte Aarders veelal weinig andere keus dan critici te beschuldigen deel uit te maken van het complot. Dat doen ze om zo hun Platte Aarde-theorie te behoeden voor falsificatie.

Sommigen onder ons worden sneller beïnvloed door complottheorieën verzonnen door gewetenloze Platte Aarders. Maar dit zou het resultaat kunnen zijn van ‘psychologische projectie’. Misschien, heel misschien, beschuldigen we de wetenschappers van NASA ervan om betrokken te zijn in een grootse samenzwering omdat wij net hetzelfde zouden doen, mochten we in hun schoenen staan.

Referenties