De Apollomissies en de vanallengordels

De vanallengordels, ook wel stralingsgordels of deeltjesgordels genoemd, zijn twee gordels rondom de aarde die bestaan uit geladen deeltjes. Ze zijn vernoemd naar hun ontdekker, James Van Allen. De gordels zijn radioactief en daardoor een veel gebruikt (lees: misbruikt) argument tegen de ruimtevaart; er doorheen vliegen zou immers zelfmoord zijn. Hoewel deze regio’s zeker voor een extra uitdaging en een aanwezig gevaar zorgen, zijn ze niet onoverwinnelijk.

Er bestaan twee vanallengordels:

  • De binnenste gordel. Deze bevindt zich dichter bij de aarde en is ook kleiner; maar er is extremere radioactieve straling.
  • De buitenste gordel. Deze is groter en bevindt zich verder van de aarde, maar kent een zwakke straling.

Tijdens een verhoogde zonneactiviteit vormt zich soms een derde en tijdelijke gordel.

De Apollo-missies omzeilden de gevaarlijkere binnenste gordel om vanzelfsprekende redenen. Wel werd de bemanning blootgesteld aan de zwakkere straling in de buitenste gordel. Ze haastten ze zich door het zwakste deel ervan in slechts enkele minuten.

Elk van de astronauten droeg een persoonlijke dosismeter om de hoeveelheid straling die ze ontvingen vast te leggen. Het resultaat? Elke astronaut ontving gedurende de hele missie dezelfde hoeveelheid straling als één enkele CT-scan.

Credit

Afbeelding: ‘Apollo trajectory’ door AnnieMouse60 (Youtube).

Referenties

Missies naar de maan na Apollo

‘Na Apollo was er nooit meer een missie naar de maan. Dit betekent dat de Apollo-missies nep zijn en dat we nooit naar de maan zijn gegaan. ‘

Dat is althans hoe de Platte Aarde-aanhangers denken over de Amerikaanse Apollo-missies (en missies naar de maan in het algemeen). Omdat ze denken dat er na de Apollo-missies nooit meer ruimtevluchten naar de maan zijn geweest, concluderen ze dat het Apollo-programma in scène is gezet en nooit is gebeurd.

Is dat zo? Blijkbaar niet. Hoewel op het moment dat dit artikel werd geschreven Apollo nog steeds de enige missie is die mensen naar de maan heeft gebracht, betekent dit niet dat er daarna geen missies meer zijn geweest.

Het Apollo-programma was niet alleen een wetenschappelijke missie, maar ook een politieke. De Verenigde Staten waren verwikkeld in een koude oorlog met de Sovjet-Unie. Beide landen waren op alle mogelijke manieren in hevige concurrentie om de meeste invloed op andere landen te krijgen. De Space Race was aan de gang en de USSR had de VS reeds tweemaal verslagen door zowel de eerste satelliet te lanceren als de eerste mens de ruimte in te sturen. Als reactie op deze tegenslagen is het Apollo-programma ontstaan.

In de eerste plaats brachten politieke redenen dus de eerste mensen naar de maan. Dit was een massaal bekend evenement en werd live wereldwijd op televisie uitgezonden. Maar als het alleen om wetenschappelijke redenen was, zijn er veel dingen die kunnen worden gedaan zonder mensen daadwerkelijk naar de maan te sturen. Het zou ook veel goedkoper zijn en veel minder risico’s met zich meebrengen.

Na Apollo zijn er talloze missies naar de maan geweest; echter zonder mensen daarheen te sturen en zeker zonder de massale publiciteit. En niet alleen de VS / Rusland, maar ook andere landen deden mee. Europa, Japan, India en China hadden elk hun missies naar de maan.