Getijden

Een veelbesproken topic onder Platte Aarders is ‘getijden’. Laten we eens een kijkje nemen naar enkele ‘problemen’ die ze (denken te) hebben gevonden.

“Getijden” verder lezen

Aardeschijn tijdens een totale zonsverduistering

Tijdens een totale zonsverduistering bevindt de maan zich precies tussen de aarde en de zon in. De naar de aarde gerichte kant van de maan ontvangt dus geen zonlicht. Maar hoewel het daar dus nacht is, krijgt het maanoppervlak nog steeds wat licht dat weerkaatst wordt door het oppervlak van de aarde, net zoals wij bij volle maan ook een verlicht aardoppervlak kennen. Dit fenomeen wordt aardeschijn genoemd.

“Aardeschijn tijdens een totale zonsverduistering” verder lezen

Maanfase vs. maansverduistering

Blijkbaar is het een veel voorkomende misvatting dat de schijngestalten van de maan worden veroorzaakt door de schaduw van de aarde. Niet alleen bij Platte Aarders, maar ook bij het grote publiek. Het verschil is dat Platte Aarders de neiging hebben om tot grote en vaak verkeerde conclusies te komen.

In werkelijkheid vinden de fasen van de maan plaats omdat we op ieder tijdstip een ander zonovergoten deel van de maan zien. Niet omdat het zich in de schaduw van de aarde bevindt.

“Maanfase vs. maansverduistering” verder lezen

Bloedmaan: waarom de maan rood wordt tijdens een totale maansverduistering

De maan wordt rood tijdens een totale maansverduistering. Maar als de maan zich volledig in de schaduw van de aarde bevindt, hoe wordt zij dan rood?

De atmosfeer van de aarde werkt als een gigantische lens en breekt een deel van het zonlicht richting het oppervlak van de maan.

Wanneer een totale maansverduistering plaatsvindt, bevindt de maan zich volledig in de kernschaduw van de aarde en krijgt deze geen direct licht van de zon. De maan is echter niet helemaal donker tijdens een totale maansverduistering; een deel van het zonlicht penetreert de atmosfeer van de aarde en wordt gebroken richting de op dat moment verduisterde maan.

Zonlicht is samengesteld uit verschillende kleuren met verschillende golflengtes. Deze kleuren kunnen zichtbaar gemaakt worden met een prisma of bijvoorbeeld door de regendruppels in een regenboog. Wanneer zonlicht de dampkring van de aarde binnenkomt, wordt het beïnvloed door een fenomeen dat de Rayleigh-verstrooiing wordt genoemd. Kleuren binnen het blauwe spectrum worden meer verspreid dan kleuren binnen het rode spectrum. Daarom wordt het licht dat het oppervlak van de maan bereikt, gedomineerd door een roodachtig deel van het zonlicht. De blauwe componenten worden ‘achtergelaten’ in de atmosfeer van de aarde en zijn de reden achter de blauwe kleur van onze lucht.

Hetzelfde fenomeen schuilt ook achter de romantische rood-oranje lucht wanneer de zon laag aan de hemel staat, of bij zonsopgang en zonsondergang.

Referenties

Niet op schaal: afbeeldingen van ons zonnestelsel

Zowat alle afbeeldingen en diagrammen met de zon, aarde en maan in beeld zijn niet op schaal getekend. De reden is simpel: deze hemellichamen zijn veel te klein in vergelijking tot de afstanden tussenin.

Platte Aarders gebruiken dit gekende feit om te wijzen op het vermeende ‘falen’ van de moderne wetenschap om hemellichamen te beschrijven. Het is volgens sommigen zelfs ‘een middel om ons allemaal te misleiden’. De echte reden is echter dat het praktisch onmogelijk is om een ​​model van het zonnestelsel met stilstaande hemellichamen in een correcte schaal weer te geven.

Als we het zon-aarde-maan-systeem op een stuk A4 papier willen tekenen op een correcte schaal, dan zijn dit de verkleinde formaten en afstanden:

  • Afstand aarde-zon: 25 cm
  • Afstand aarde-maan: 0,6 mm
  • Diameter van de zon: 2,3 mm
  • Diameter van de aarde: 0,02 mm
  • Diameter van de maan: 0,006 mm

Als we die objecten zouden tekenen met de juiste schaal op een A4 papier, dan is de grootte van de aarde en de maan kleiner dan het punt dat we gebruiken om deze ​​zin te beëindigen. Wanneer het doel is om het zon-aarde-maan-systeem in meer detail te beschrijven, dan zullen we dit niet bereiken door het op de juiste schaal te tekenen.

Maar het is niet onmogelijk om een leerrijke voorstelling van ons zonnestelsel op schaal te presenteren. Sommige astronomie-apps zoals Stellarium kunnen ons het ‘vogelperspectief’ van het zonnestelsel laten zien en we kunnen objecten uit ons zonnestelsel observeren op de werkelijke schaal.

Referentie

Selenelion: het fenomeen waar de zon en de maan zichtbaar zijn tijdens een totale maansverduistering

Een selenelion treedt op tijdens een (totale) maansverduistering, en dit wanneer de zon en de maan beide boven de horizon worden waargenomen. Een fenomeen dat geometrisch onmogelijk is. Atmosferische refractie echter buigt lichtstralen naar het aardoppervlak af waardoor het beeld van zowel zon als maan wordt verheven zodat beide boven de horizon zichtbaar worden.

Platte Aarders beweren dat een selenelion niet mogelijk is als de aarde een bol is, omdat tijdens een maansverduistering de zon en de maan op een rechte lijn staan. In een dergelijke configuratie, die door astrologen een syzygie wordt genoemd, zouden zowel de zon als de maan niet tegelijkertijd zichtbaar mogen zijn. In werkelijkheid is een selenelion perfect mogelijk omdat de dampkring van de aarde licht breekt.

Als gevolg van deze straalbreking is de werkelijke positie van de maan tot ongeveer 0,6° lager dan waar hij verschijnt. En hetzelfde gebeurt met de zon aan de andere kant van de hemelboog.

Dit fenomeen wordt ‘selenelion’ of ‘selenehelion’ genoemd. Het is een zeldzaam fenomeen om waar te kunnen nemen en kan alleen op een specifieke locatie en tijd plaatsvinden, maar dus niet onmogelijk.

Missies naar de maan na Apollo

‘Na Apollo was er nooit meer een missie naar de maan. Dit betekent dat de Apollo-missies nep zijn en dat we nooit naar de maan zijn gegaan. ‘

Dat is althans hoe de Platte Aarde-aanhangers denken over de Amerikaanse Apollo-missies (en missies naar de maan in het algemeen). Omdat ze denken dat er na de Apollo-missies nooit meer ruimtevluchten naar de maan zijn geweest, concluderen ze dat het Apollo-programma in scène is gezet en nooit is gebeurd.

Is dat zo? Blijkbaar niet. Hoewel op het moment dat dit artikel werd geschreven Apollo nog steeds de enige missie is die mensen naar de maan heeft gebracht, betekent dit niet dat er daarna geen missies meer zijn geweest.

Het Apollo-programma was niet alleen een wetenschappelijke missie, maar ook een politieke. De Verenigde Staten waren verwikkeld in een koude oorlog met de Sovjet-Unie. Beide landen waren op alle mogelijke manieren in hevige concurrentie om de meeste invloed op andere landen te krijgen. De Space Race was aan de gang en de USSR had de VS reeds tweemaal verslagen door zowel de eerste satelliet te lanceren als de eerste mens de ruimte in te sturen. Als reactie op deze tegenslagen is het Apollo-programma ontstaan.

In de eerste plaats brachten politieke redenen dus de eerste mensen naar de maan. Dit was een massaal bekend evenement en werd live wereldwijd op televisie uitgezonden. Maar als het alleen om wetenschappelijke redenen was, zijn er veel dingen die kunnen worden gedaan zonder mensen daadwerkelijk naar de maan te sturen. Het zou ook veel goedkoper zijn en veel minder risico’s met zich meebrengen.

Na Apollo zijn er talloze missies naar de maan geweest; echter zonder mensen daarheen te sturen en zeker zonder de massale publiciteit. En niet alleen de VS / Rusland, maar ook andere landen deden mee. Europa, Japan, India en China hadden elk hun missies naar de maan.

Totale zonsverduistering op schaal

Elk diagram dat twee of meer hemellichamen toont, wordt bijna nooit op de juiste schaal getekend. De reden is dat in de meeste gevallen twee hemellichamen te ver van elkaar verwijderd zijn in verhouding tot hun afmetingen. Het is simpelweg niet mogelijk om ze in de juiste schaal te tekenen en alsnog effectief te tonen wat men wilt uitleggen. We hebben weinig andere keus dan ze niet op schaal te tekenen.

De kwaadwilligen onder de Platte Aarders verspreiden de bewering dat de diagrammen niet op schaal zijn getekend vanwege ‘slechte bedoelingen’ en niet omwille van legitieme technische redenen. Sommige mensen begrijpen dit niet en worden het slachtoffer van de Platte Aarde indoctrinatie.

Om dit te illustreren, hebben we een diagram gemaakt van een totale zonsverduistering, op schaal getekend met behulp van meerschalige compositie. Deze methode heeft het voordeel dat hij de juiste schaal heeft en (hopelijk toch) de boodschap overbrengt. De nadelen zijn dat het diagram veel moeilijker te maken en een beetje moeilijker te begrijpen is dan het typische diagram dat is getekend met de ‘verkeerde schaal’.

Hetzelfde geldt voor een maansverduistering.

Totale maansverduistering op schaal

Elk diagram dat twee of meer hemellichamen toont, wordt bijna nooit op de juiste schaal getekend. De reden is dat in de meeste gevallen twee hemellichamen te ver van elkaar verwijderd zijn in verhouding tot hun afmetingen. Het is simpelweg niet mogelijk om ze in de juiste schaal te tekenen en alsnog effectief te tonen wat men wilt uitleggen. We hebben weinig andere keus dan ze niet op schaal te tekenen.

De kwaadwilligen onder de Platte Aarders verspreiden de bewering dat de diagrammen niet op schaal zijn getekend vanwege ‘slechte bedoelingen’ en niet omwille van legitieme technische redenen. Sommige mensen begrijpen dit niet en worden het slachtoffer van de Platte Aarde indoctrinatie.

Om dit te illustreren, hebben we een diagram gemaakt van een totale maansverduistering, op schaal getekend met behulp van een meerschalige compositie. Deze methode heeft het voordeel dat hij de juiste schaal heeft en (hopelijk toch) de boodschap overbrengt. De nadelen zijn dat het diagram veel moeilijker te maken en een beetje moeilijker te begrijpen is dan het typische diagram dat is getekend met de ‘verkeerde schaal’.

Hetzelfde geldt voor een zonsverduistering.