De Amazone stroomt niet omhoog

De Amazone stroomt nooit bergopwaarts. Of met andere woorden, het klimt nooit naar een locatie die verder weg ligt dan het centrum van de aarde.

Platte Aarders echter beweren vaak dat wanneer de aarde bolvormig is, de Amazone bergopwaarts zou moeten stromen om de kromming van de aarde te overwinnen. Ze hebben het mis. Water stroomt naar een lager potentiaal, naar een lager niveau ten opzichte van zeeniveau. De Amazone stroomt in haar hele loop constant naar een niveau dichter bij zeeniveau als gevolg van de zwaartekracht. Zij mondt uit in de Atlantische Oceaan, het laagste potentiaal in het Amazonebekken.

“De Amazone stroomt niet omhoog” verder lezen

Hoe Mt. Rainier de vorm van de aarde demonstreert

Na een stevige klim naar de top van een berg kan je vaak genieten van een ongelooflijk vergezicht. Je zal de kromming van de horizon niet kunnen waarnemen (de aarde is erg groot), maar de bolling van de aarde weg van jou is te zien in de positionering van de bergtoppen rondom jou. 

We kunnen dit observeren door de afstand van de waarnemer tot de toppen en hun hoogtes te bepalen. Uit die gegevens kunnen we een geometrisch diagram of zelfs een eenvoudig fysiek model construeren met behulp van het Platte Aarde-model. Het is gemakkelijk te concluderen dat de zichtbaarheid van de pieken, zoals gezien in realiteit, niet overeenkomt met wat wordt verwacht indien de aarde plat is.

“Hoe Mt. Rainier de vorm van de aarde demonstreert” verder lezen

De kromming van het Bedford kanaal

In 1870 demonstreerde Alfred Russell Wallace, tweede ontdekker van de evolutietheorie, de kromming van de aarde. Dit als antwoord op een door John Hampden georganiseerde wedstrijd om een ronde aarde te bewijzen.

Hampden was een volgeling van Rowbotham, een bekende Platte Aarde influencer van die tijd en auteur van Earth not a Globe. Rowbotham gebruikte eerder het Bedford Kanaal om aan te tonen dat de aarde geen kromming kende. Met het gebruik van een telescoop was hij in staat om van het ene eind van het kanaal een boot waar te nemen die aan de andere eind op het water dobberde.

“De kromming van het Bedford kanaal” verder lezen

Het equipotentiaaloppervlak van water

De zwaartekracht van de aarde zorgt ervoor dat water het laagste potentiaal zoekt, wat kan worden vereenvoudigd tot de positie zo dicht mogelijk bij het zwaartepunt van de aarde. Als gevolg hiervan zal het wateroppervlak een equipotentiaaloppervlak krijgen wat overeenkomt met een bolvormig oppervlak (in feite een geoïde) dat hetzelfde centrum heeft als de aarde. Elke locatie langs het oppervlak van dit water heeft dezelfde potentie.

“Het equipotentiaaloppervlak van water” verder lezen

Wateroppervlak en communicerende vaten

Zwaartekracht is niet het resultaat van de vorm, maar van de massa van een object. Alle voorwerpen met massa oefenen zwaartekracht op elkaar uit. Hoe groter de massa, hoe groter de zwaartekracht. Simpel.

Op aarde heeft water een bolvormig oppervlak met hetzelfde middelpunt als de aarde. En dit is van toepassing op elk vloeistofoppervlak dat wordt beïnvloed door de zwaartekracht van de aarde en niet wordt beïnvloed door een andere kracht. In een 10 cm brede container is de kromming dan ook minimaal, slechts 0,0000002 mm. Daarom lijkt het wateroppervlak in kleine potjes en bakjes vlak. Zelfs in een zwembad is de kromming te verwaarlozen.

De vorm van de container maakt bovendien geen verschil. Zelfs als de container bolvormig is, heeft deze een veel kleinere massa dan die van de aarde. De zwaartekracht van de aarde is veel groter dan die van de container. Het is dan ook absurd om iets anders dan een quasi-vlak oppervlak te verwachten.

Referenties

Little Piggy toont de ware aard van de horizon

Little Piggy is de bijnaam van een heliumballon gelanceerd door IndianaCaver. De ballon bereikte een hoogte van bijna 37 km waarna hij ontplofte en neerstortte op de aarde. De camera deed zijn werk en nam enkele uren video op. IndianaCaver maakte deze video enige tijd later beschikbaar op YouTube.

Waarna enkele Platte Aarders enkele stukjes van deze beelden zorgvuldig uitzochten; momenten waarop de horizon plat weergegeven wordt. “Bewijs dat de aarde plat is!”, zo riepen ze. Ondertussen worden Little Piggy en de geïsoleerde fragmenten massaal onder Platte Aarders verspreid in de vorm van memes en YouTube filmpjes.

Maar kunnen we deze video’s gebruiken als ‘bewijs’ van een Platte Aarde?

In de originele video’s zijn er momenten waarop de horizon zowel plat als bol als hol lijkt. Dit komt natuurlijk omdat er een fish-eye lens werd gebruikt. De gewetenloze Platte Aarders die de originele opname initieel misbruikten, negeerden opzettelijk de delen waar de horizon er niet plat uitziet.

Laten we de video’s analyseren met ‘de wet van vervorming’ die in een eerder artikel werd besproken:

Een rechte lijn wordt recht weergegeven zolang deze het middelpunt van de afbeelding kruist.

We gebruikten ook de uitstekende krommingssimulatietool van Walter Bislin om de verwachte kromming op die hoogte en de gebruikte camera te bepalen. Om de resulterende simulatie om te zetten van rechtlijnig naar visoog, gebruikten we het hulpprogramma ‘convert’ van ImageMagick.

We weten niet zeker wat de exacte camera of lens is die in de ballon is gebruikt. Voor dit doel gaan we ervan uit dat ze de immer populaire GoPro met een groothoekstand hebben gebruikt.

Het resultaat? Het blijkt dat alles in lijn ligt met de verwachtingen, als onze verwachtingen althans gebaseerd zijn op een Bolle Aarde. De Little Piggy-beelden kunnen worden beschouwd als een van de vele bewijzen dat de aarde bolvormig is. En nee, het is geen ‘bewijs’ van een Platte Aarde.
Integendeel.

Waar is de kromming?

Het menselijk oog kan de kromming van de aarde alleen waarnemen als we ons op een aanzienlijke hoogte ten opzichte van het aardoppervlak bevinden; iets wat vandaag de dag nog steeds buiten het bereik van vele mensen ligt. Een zitje aan boord van een passagiersvliegtuig is de hoogste positie die realistisch gezien door de meeste mensen kan worden bereikt. Op een dergelijke hoogte kunnen we slechts een zeer kleine kromming waarnemen, en alleen in ideale condities.

Het basisprincipe van de Platte Aarde-theorie is dat de horizon plat lijkt. Ze zeggen dat als we de kromming niet kunnen zien, er geen kromming is, en dus dat de aarde plat is. Hiervoor gebruiken ze graag een regel uit de logica om slim over te komen. Deze modus tollens gaat dan als volgt: een bolle aarde heeft een kromming – zien we geen kromming, dan is de aarde geen bol. Ze hebben het mis. De meesten van ons kunnen niet hoog genoeg reizen om de kromming in haar ware glorie te aanschouwen. Het beste wat we tegenwoordig kunnen doen is meevliegen in een passagiersvliegtuig, dat een kruishoogte bereikt van amper 11 à 15 km, slechts een fractie van de straal van de aarde.

Onze ogen hebben een gezichtsveld van elk ongeveer 55°. Met die informatie kunnen we simuleren hoe de kromming van de aarde er voor een menselijk oog uitziet (zie afbeelding).

Camera’s kunnen een ander gezichtsveld hebben en dus kan de kromming van de aarde er anders uitzien dan hoe onze ogen het waarnemen. Een breder gezichtsveld (komt overeen met een brandpuntsafstand van minder dan 43 mm) resulteert in meer kromming. Omgekeerd resulteert een smaller gezichtsveld (met een brandpuntsafstand van meer dan 43 mm) in minder kromming. Houd hier rekening mee bij het beoordelen van foto’s van de horizon van de aarde.

Fisheye en de kromming van de aarde

Zo goed als alle foto’s en filmpjes van de aarde die vanuit de ruimte zijn genomen, worden afgewimpeld door Platte Aarders, om het simpele feit dat ze zijn gemaakt met een visoog-objectief (fisheye). Ze geloven dat elke kromming van de aarde die op deze foto’s en filmpjes wordt weergegeven het resultaat is van een fisheye-effect en daarom niet kan worden gebruikt als bewijs van deze kromming van de aarde. Ze gaan zelfs nog een stapje verder en gaan ervan uit dat een visooglens opzettelijk wordt gebruikt om een kromming te faken.

Deze claims zijn natuurlijk ongegrond. In vele gevallen kunnen we concluderen dat de kromming er is – zelfs wanneer een visoog-objectief wordt gebruikt. We kunnen de volgende nuttige eigenschap van elke fotografische lens gebruiken:

Een rechte lijn wordt recht weergegeven zolang deze het middelpunt van de afbeelding kruist.

We kunnen deze eigenschap gebruiken om te bepalen of er een kromming is of niet. Bovendien is dit feit altijd van toepassing; onafhankelijk van het gebruikte type lens: kleine vertekening bij rechtlijnige lenzen, tonvormige vertekening bij visooglenzen, kussenvormige vertekening bij telelenzen, golvende / snorvervorming bij sommige zoomlenzen,…

Als de horizonlijn het middelpunt van de afbeelding raakt, kunnen we pas afleiden of de horizon recht of gebogen is. Als de horizon gebogen weergegeven wordt, moet deze in werkelijkheid (vóór het vervormen) ook gebogen zijn.

Ditis vooral bij video’s eenvoudig te analyseren. In bijna elke video die de aarde vanuit de ruimte laat zien, vinden we momenten waarop de horizonlijn het middelpunt van de foto kruist. Wanneer we op dat moment het filmpje pauzeren, zien we duidelijk welke vorm de horizon heeft.

Er is echter een uitzondering! Als de afbeelding niet symmetrisch is bijgesneden, maar bijvoorbeeld een deel van de atmosfeer mist, zijn alle zekerheden weg. Vanuit het midden bijgesneden afbeeldingen zijn wel te gebruiken, maar de originele bestanden zijn natuurlijk steeds het krachtigste bewijs van een kromme horizon.