Hoe Mt. Rainier de vorm van de aarde demonstreert

Na een stevige klim naar de top van een berg kan je vaak genieten van een ongelooflijk vergezicht. Je zal de kromming van de horizon niet kunnen waarnemen (de aarde is erg groot), maar de bolling van de aarde weg van jou is te zien in de positionering van de bergtoppen rondom jou. 

We kunnen dit observeren door de afstand van de waarnemer tot de toppen en hun hoogtes te bepalen. Uit die gegevens kunnen we een geometrisch diagram of zelfs een eenvoudig fysiek model construeren met behulp van het Platte Aarde-model. Het is gemakkelijk te concluderen dat de zichtbaarheid van de pieken, zoals gezien in realiteit, niet overeenkomt met wat wordt verwacht indien de aarde plat is.

In dit voorbeeld zou op een Platte Aarde Mt. Rainier boven de andere toppen uit moeten steken. Maar als gevolg van de kromming van de aarde is deze berg grotendeels achter de horizon verdwenen en verschijnt hij ver onder ooghoogte.

Een uitstekende tool om te weten te komen hoe jouw omgeving eruit zou moeten zien is Peakfinder. Deze gratis website/app toont, rekening houdend met de vorm en grootte van de aarde, de omliggende pieken en hellingen en komt vaak verbazingwekkend goed overeen met foto’s genomen op deze locatie.

Referenties

De richting van zonsopgang en zonsondergang

We weten dat de zon tijdens zowel de herfst- als lente-equinox opkomt in exact het oosten en ondergaat in exact het westen, en dit voor het grootste deel van onze planeet. Dit feit is onomstreden en is door de eeuwen heen met ontelbare observaties geverifieerd.

Het Platte Aarde-model kan dit simpele feit echter niet verklaren. Hooguit misschien met extreme lichtbreking, wat allerlei extra problemen met zich meebrengt. Het is dan ook eenvoudig te concluderen dat het Platte Aarde-model de werkelijkheid niet weergeeft en als onrealistisch mag bestempeld worden.

Een voorbeeld: stel dat we op de equinox een bezoekje brengen aan Congo-Brazzaville, dicht bij de evenaar. Wanneer we die dag getuige zijn van een zonsondergang, veronderstellen we dat op dat moment ergens anders in de wereld iemand recht omhoog kan kijken om naar diezelfde zon te kijken.

Deze locatie is Ecuador in Zuid-Amerika. Gebruikmakende van de Platte Aarde-kaart (afstandsgetrouwe azimutale projectie) zien we dat Ecuador ten noordwesten van Congo ligt. Volgens onze waarneming gaat de zon echter onder in exact het westen en niet het noordwesten.

Wachten we nu een uurtje of twaalf, dan zien we de zon opkomen in exact het oosten. De locatie op aarde die op hetzelfde moment de zon pal boven zich heeft, is de Riau-archipel in Indonesië.

Met behulp van de zogenaamde Platte Aarde-kaart weten we dat de Riau-eilanden ten noordoosten van Congo liggen. Deze verwachting past alweer niet bij onze waarneming, omdat de zon opkomt vanuit het oosten en niet vanuit het noordoosten.

Het is niet moeilijk om het Platte Aarde-model uit te sluiten aan de hand van eenvoudige observatie zoals bovengenoemde.